جلسه لژيون ۳/۵/۹۲

خلاصه سخنان راهنما؛
دليل پررو بودن يا کم روي بودن چيزي بغير رفتارهاي از سر بي تعادلي نيست. براي اينکه بدانيم و بتوانيم حرفمان را بجا و به اندازه بزنيم که اثر گذاري اش هم براي خودمان مشهود باشد وهم براي ديگران بايد چهار فاکتور را در نظر داشت.
شخص مناسب ، ‌شيوه مناسب ، زمان مناسب و مکان مناسب.
هرسخن جايي و هر نکته مکاني دارد.
اينکه بتوانيم تشخيص دهيم شخص که داريم با او صحبت مي کنيم مناسب براي صحبت ما هست يا نه ؟
اينکه بتوانيم تشخيص دهيم با چه شيوه اي بايد صحبت يا رفتار کرد؟ اينکه کسي بگويد من روشم و اخلاقم يک جور است اشتباه است.
اينکه بدانم ايا مکاني که مي خواهم حرفي را بزنم جاي مناسب يا زمان مناسبش هست يا نه ؟  همه اينها بستگي به قدرت تشخيصي دارد که منشاء اين قدرت تشخيص فقط همان دانايي است.  دانايي هم که ياد گرفتيم با آموزش و تجربه و تفکر سالم است.
اين قدرت تشخيص برمي گردد به تعادلي که من بايد کسب کنم. براي به تعادل رسيدن هم چاره نيست جز سربه فرمان ها سپردن تا رسيدن به فرماندهي.