آرامش بزرگترین نعمتی است که میتوانیم داشته باشیم        

                              

هر کاری که انجام میدهیم ، خانه آخر رسیدن به آرامش است . آدمها بهشت و جهنم را مثال میزنند ، بهشت و جهنم همینجا در درون ماست ، در همین لژیون دو نفر که پیش هم نشسته اند ، میتواند یکی بهشتی و دیگری جهنمی باشد ، حس درون آدم میتواند از درون به بیرون منتقل شود . اولین پایه آرامش داشتن تعادل جسمی و یک جسم سالم است و باید یک جسم سالم داشته باشیم در غیر اینصورت تمام آنها هیچ ارزشی ندارند ، اگر جسم سالم نباشد ، آرامش نداریم ، یک درد بدنی و جسمی میتواند تمام آرامش ما را به هم بریزد .سلامتی و امنیت  دو نعمت بزرگ است ، خواب خوب و ورزش منظم سیستم ایکس را به سلامتی میرساند و نقش بزرگی در داشتن روان سالم ایجاد میکنند که  کم کم بتوانیم جهان بینی خود را تقویت کنیم . آسایش هم رکن مهمی است باید یاد بگیریم با داشتن حداقل امکانات زندگی را اداره کنیم . همه خراب کاریها را کرده ایم و حالا میگوییم آرامش نداریم ،  نباید  طلبکار باشیم چون بدهکار هستیم ، زندگی خود و دیگران را خراب کرده ایم.
تابلوی جهل حس طلبکاری است ، و میزان رنج آدمها با جهل آنها برابری میکند .

منبع: لژيون آقاي خدامي