طلـــــب

دستور جلسه لژيون - پنجشنبه - 5 / 11/ 91

خلاصه سخنان راهنما:
بايد انجام عمل سالم را ياد بگيرم. عمل سالم شايد اولش بازخوردهاي بد و ناراحت کننده اي داشته باشد که اگر بخاطر ديگران برگرديم عمل سالم خراب مي شود ولي اگر ادامه دهم هرچند با ناراحتي باشد اما با نتيجه اي که در پايان نشان مي دهد اطرافيان باور خواهند کرد که تغييرات در من انجام شده است. اگر خودمان دلمان به حال خودمان نسوزد کسي دلش براي ما نمي سوزد. بايد اول از همه خودم به چيزي اعتقاد داشته باشم تا باور من در ديگران اثر کند. باور من در گرو عمل سالم است. بايد از خيلي خواسته هاي نامعقول دست بکشم تا شخصيت از دست رفته به من بازگردد. اعتقاد من است که باعث مي شود رفتارم تغيير کند و اثرگذار باشد. مخالفت با خواسته هاي نامعقول خود و ديگران يعني عمل سالم.
شيطان زبان ندارد بلکه زبانش اطرافيان و ديگران هستند که با آنها زندگي مي کنيم و خواسته هايش را با زبان و رفتار ديگران به ما القاء مي کند.
کسي که در راه باشد حس ، رفتار، قيافه و خيلي مسائل ديگر در او نمايان است و اين موضوع اول از همه براي خود شخص مشخص مي شود.
واقعي بودن با واقعي وانمود کردن خيلي تفاوت دارد. مثل انجام دادن کارهاي شخصي در خانه تا کمي از بار روي ديگران کم شود و تا حدودي از خسارت هايي که به آنها وارده کرده ام جبران شود. بايد بستر خوب شدن را گسترش دهم. مثل دوست داشتن طبيعت در حد وسع و توان خودم.
دراين بحث بايد مواظب فرصتي که به من داده شده باشم. چون در کنگره هم عين طبيعت ، سيستم طوري طراحي شده که وقتي بدنبال درست کردن نباشم خود بخود فرصت از من گرفته مي شود و ممکن است ديگر هيچ وقت داده نشود.